**.. บทเพลงแห่งชีวิต ..**
ต่อง (ต้อง) ksg

**.. อโหกุมารฯ……
ดังกังวาน ให้ซึ้ง ถึงความหลัง
ยังยิ่งใหญ่ เด่นชื่อ ระบือดัง
ซึ่งฝากฝัง ความคิด จิตวิญญาณ…

**.. ชื่อว่า…ลูกแม่รำเพย…….
ย่อมสง่า ผ่าเผย และอาจหาญ
ชีวิตสู้ อดทน สร้างผลงาน.
ให้เลื่องลือ ตำนาน อันยาวไกล….

**.. มาวันนี้ ภาพฝัน ในวันก่อน
ยากจะย้อน นึกทวน หวนมาใหม่
จิตสำนึก สึกกร่อน ทอนจิตใจ
ฟ้าสีคราม งามใส ก็ไม่มี…

**.. เสียงอโหกุมารฯ เคยดังก้อง
บัดนี้พร่อง ลดน้อย เธอถอยหนี
เลือดเขียวเหลือง เคยซึ้ง ตรึงฤดี
ฉันเห็นสี เขียวเหลือง ช่างเลือนลาง…

**.. กลับมาเถิด “ลูกรำเพย” ที่เคยแกร่ง
มาร่วมแรง แฝงฝัน วันฟ้าสาง
มาก้มกราบ ผืนดินกรุ่น อุ่นไม่จาง
มาอยู่กลาง ดวงใจแท้… แม่รำเพย…

ด้วยความรักและหวังดี

ก.ประแสร์ ศิษยาพร
ก.นพดล รักษ์กระแส

++++++++++++

**.. วันนั้น วันที่ดอกรำเพยได้เบ่งบาน ..**
ต่อง (ต้อง) ksg

**.. ยามใด ดอกรำเพย ได้เบ่งบาน
ท้องฟ้า จะตระการ ด้วยความหวัง
ยามใด อโหกุมารฯ กังวานดัง
คือรำเพย บานสะพรั่ง ทั้งหัวใจ...

**.. ยามใด โลกร่ำ แต่กำสรวล
เราทั้งมวล จะสู้ท้า ฝ่าหมองไหม้
ยามใด ที่เธอล้า หรือปราชัย
ทุกหทัย ที่ตรงนี้ มีให้กัน...

**.. ยามใด ดอกรำเพย ได้เบ่งบาน
ท้องฟ้า จะตระการ ศานติ์สุขสันต์
ยามใด อโหกุมารฯ กังวานพลัน
นั่นคือวัน ที่เขียวเหลือง ยังเรืองรอง ...

ด้วยรักและหวังดี

ก.ประแสร์ ศิษยาพร
ก.นพดล รักษ์กระแส

++++++++++++

"เทพศิรินทร์ของกู ของมึง และของเรา"

.....

วันนี้เป็นวันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ.2550

มันเปนวันเปิดเทอมของโรงเรียนส่วนใหญ่ในสยามประเทศ
เรากำลังชวนตัวเองขึ้น ม.6
เรากำลังก้าวเข้าไปเรียนในตึกอันใฝ่ฝันของลูกแม่รำเพยทุกนาม

เมื่อก้าวผ่านปาล์มคู่หน้าประตูตึก
เหลียวมองไปอีกฝั่งหนึ่งของสนาม
น้องๆ ม.1 รุ่น 53-56 กำลังมีพ่อแม่เดินมาส่งด้านตึกเยาวมาลย์ฯ.....

นึกถึงช่วงเวลาแสนสนุกในชั้น ม.ต้น เรียนๆเล่นๆไปวันๆ
"เทพศิรินทร์"คืออะไรเรายังไม่รู้ซึ้งในคำนี้หรอก.....ขอรำลึก

เคยได้ยินอยู่ครั้งหนึ่งว่า...

"เทพศิรินทร์ ก้อแค่โรงเรียนๆนึงอะ มึงจาเหยียบย่ำชื่อนี้ผ่านไปก็ได้ มันง่ายถ้ามึงจะทำ มึงก็อยู่อย่างมากก็แค่ 6 ปี"

ถ้ามึงคิดว่ารัก"เทพศิรินทร์" ขอให้มึงแสดงออกมา ขอให้มึงอย่ารัก"เทพศิรินทร์"แต่คำพูด ใครใครก็พูดได้ว่า"กูรักเทพศิรินทร์"
ขอให้มึงจงรัก คำๆนี้ สถาบันแห่งนี้ ด้วยการกระทำ การกระทำของมึงจะแสดงออกมาเองว่ามึงให้ความรักต่อสถาบันแห่งนี้เพียงใด..............

เมื่อเราขึ้น ม.ปลาย...
กูก็ไม่รู้หรอกว่าเรารักเทพศิรินทร์ตอนไหน กูรักเทพศิรินทร์เมื่อไหร่ กูรัก คำๆนี้ ได้อย่างไร แต่กูรู้สึกว่ามันผูกพัน พี่ น้อง เพื่อน ครูอาจารย์

แม้ใครบางคนอาจกล่าวว่ากางเกงสีกากีตัวนี้ เชย ล้าสมัย เพียงใด แต่ใครคนนั้นก็ต้องกล่าวต่อไปว่านักเรียนที่ใส่กางเกงสีกากีตัวนี้...
ศึกษาอยู่ในโรงเรียนชายล้วน ที่ดีที่สุดในสยามประเทศ

สุดท้ายนี้
แม้กูอาจจะไม่ได้อยู่ที่เทพศิรินทร์ไปตลอดชีวิต แต่กูอยากตะโกนดังๆว่า "กูรักเทพศิรินทร์"
แต่ก็ทำได้ไม่เต็มปากเพราะกูคนเดียวคงไม่สามารถทำให้เทพศิรินทร์ เป็นเทพศิรินทร์ที่สมบูรณ์ได้

พวกมึง พวกมึงและพวกมึงทุกคน กูเชื่อว่าพวกมึงทุกคน"รักเทพศิรินทร์" จงเชื่อมั่นในความรักของมึง แล้วมึงจะได้เห็นดอกรำเพยที่ชูช่ออย่างงดงาม

โดยรุ่นน้องนักเรียนเก่า: นายธนาวุฒิ ทรัพย์วารี
เลขประจำตัวนักเรียน: 37855

บูมเทพฯ ๒๔.๑๑.๕๐

~ขอบคุณกันและกัน~ *ออกัส
~ด้วยรักและผูกพัน~ *พี่เบิร์ด
~ขอนไม้กับเรือ~ *บ่าววี

+++++++++++++++++++++
*เราเทพศิรินทร์
*เทพไม่สิ้น
*เทพเผด็จศึก
*ดอกรำเพย
*เทพฯบุก
*มาร์ชเทพศิรินทร์
/*/- บทเพลงประจำโรงเรียนเทพศิรินทร์ -\*\

Tokyo Driff
2fast 2ferious
intial D
*รักแห่งสยาม*

magacleaver
ตีสิบ
ชิงร้อยชิงล้าน

rich Dad&poor Dad
หน้าผาวิปโยค(เลโมนี สนิกเก็ต)
สะกดใจคน(เดวิดเจมส์ ไลเบอแมน)
สะกดอารมณ์คน(เดวิดเจมส์ ไลเบอแมน)
มองCEOโลก